Jeśli ktoś interesuje się duchami, wie, że "Poltergeist" to domowy "duch stukający", który przesuwa sprzęty i powoduje różne hałasy, a do tej działalności prowokuje go zwykle obecność nadwrażliwych dzieci. Tytuł " Poltergeist " nosi film, którego producentem i scenarzystą jest jest Steven Spielberg, natomiast reżyserem Tobe Hooper. Plotka głosi że współpraca nie układała się najlepiej i Spielberg sam w końcu nakręcił większość materiału. Krytycy dowodzą, że film zdradza dwa różne style, że łączy dość nieskładnie Spielbergowską fantazję z gotyckim horrorem. Publiczności to jednak nie przeszkadzało:  " Poltergeist" zajmował czołowe miejsce na liście kasowych sukcesów roku. Tym bardziej nieoczekiwane, że nie występowali w nim głośni aktorzy, a wielka reklama towarzyszyła raczej powstałemu w tamtym czasie filmowi Spielberga " ET ", który miał swoje uroczyste premiery w Cannes i na innych festiwalach. " Poltergeist " nie byl obrazem tak prestiżowym - jest jednak filmem do którego się często powraca. Dla rozrywki, dla przeżycia dwóch godzin bezpiecznego strachu.

Akcja filmu toczy się w prowincjonalnym amerykańskim miasteczku, w domu zamieszkałym przez typowe amerykańskie małżeństwo z trojgiem dzieci. Życie jak w reklamie - ale kiedy ojciec zapomina w nocy wyłączyć telewizor, biały, migoczący ekran przyciąga małą córeczkę.  Wyłania się z niego widmowa ręka, aby za chwilę rozwiać się w powietrzu jak mgła... To tylko początek niesamowitych zdarzeń. w kuchni zaczynają przemieszczać się krzesła, co z początku tylko bawi rodzinę. Ale nocą wśród huraganu, drzewo za oknem dziecięcego pokoju wysuwa nagle konary, aby porwać chłopca. w ostatniej chwili ojcu udaje się uratować dziecko, wir powietrza wchłania jednak małą Carol Anne. Głos dziewczynki rozbrzmiewa tylko z... telewizora. przybywa ekipa parapsychologów uzbrojona w urządzenia elektroniczne, ale dom jest już opanowany przez siły nadnaturalne, które za siedzibę obrały sobie pokój na piętrze. Przy próbie otwarcia drzwi  ukazuje się tylko upiorna głowa jakiegoś potwora. Dopiero medium w osobie korpulentnej pani o wzroście karliczki znajduje sposób uratowania dziecka. Nie jest to jednak koniec strachów. Okazuje się, że całe miasteczko wybudowane zostało na terenie starego cmentarza i umarli biorą teraz odwet: wśród deszczu i gromów trumny wyłaniają się spod ziemi, upiorne piszczele sięgają po ludzi, następuje orgia zniszczenia. Nasi znajomi szczęśliwie uciekają samochodem. W motelu, w którym wyczerpani zatrzymują się wreszcie na noc, ojciec usuwa przede wszystkim telewizor...

Jak wynika ze streszczenia, film składa się głównie z długich sekwencji "straszących", w których najważniejsze są efekty (jak na tamte czasy) rzeczywiście imponującej techniki. Rośnie nie tyle napięcie, co zaciekawienie - co jeszcze może się pokazać? Charakterystyczna dla Spielberga jest sceneria zwykłego domu i pokoju dziecinnego: dobrze znane sprzęty i zabawki odsłaniają jakby swe drugie, niesamowite oblicze. Ożywa na przykład szmaciany pajac i zaczyna dusić dziecko... Tobe Hooper woli horror tradycyjny, z rozpadającymi się trumnami i upiorami spod ziemi. Stylistycznie są to tradycje nie do pogodzenia i w rezultacie film ma dwie kulminacje, które się wzajemnie niwelują. W tej artystycznej niezborności jest jednak coś fascynującego, jak w komiksie rysowanym przez dwóch autorów. Bo w końcu jest to  tylko filmowy komiks.